ಮಾರ್ಚ್

ಮಾರ್ಚ್ ಬರುವುದೆ ತಡ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಒತ್ತಡ;
ಸೇರದಿದ್ದರೆ ಕಂಪೆನಿ
ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಗುರಿಯ ದಡ;
ಎಲ್ಲರ ಕೆಲಸಗಳು ಗಡಗಡ!
ಅಪ್ರೈಸ್’ನಲ್ಲಿ ಸಿಗೋದು ಖಾಲಿ ಕೊಡ!

ಕಸ ಬ್

***********ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ***********
ಮುಂಬೈಗೆ
ಕಸಬ್ ಭಯಂಕರವಾದರೆ,
ಬೆಂಗ್ಳೂರಿಗೆ ಕಸ ಭಯಂಕರ!
***********ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ***********
ಮುಂಬೈಗೆ ಸಿಕ್ತು
ಕಸಬ್ ನಿಂದ ಮುಕ್ತಿ,
ಬೆಂಗ್ಳೂರಿಗೆ ಸಿಗುವುದೆಂದು
ಕಸದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ!
------ಅಮರನಾಥ್ ವಿ.ಬಿ

ಬದುಕು

ಗುರಿಯಿರದ ಬದುಕು, ಮಗು ಮೂಡಿಸುವ ಪರಿಧಿಯೊಳು ನಿಲ್ಲದ ಬಣ್ಣಗಳ ಚಿತ್ತಾರವಾದರೆ, ಗುರಿಯಿರುವ ಬದುಕು, ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಪರಿಧಿಯೊಳು ಮೈಚೆಲ್ಲುವ ಬಣ್ಣಗಳ ಚಿತ್ತಾರ!

[ಮನದ ನಿನಾದ]: ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು...

ಪರಮಾತ್ಮ ಚಿತ್ರದ ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು ಹಾಡಿಗೆ ಸಂಸಾರದ ರಿಮಿಕ್ಸ್...

ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸಾರ...ಬರಿ ಗೋಳೇ ಆಯ್ತಲ್ಲಾ

ಗಂಡಾನಾ, ಹೇಂಡ್ತಿನಾ, ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮಾನ ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು...

ಏನು ಮಾಡೋದು ಸಣ್ಣ ಮಾತೊಂದು ದೊಡ್ಡದಾಯ್ತು... ದೊಡ್ಡದಾಯ್ತು

ಇಂಥಾ ಟೈಮಲ್ಲಿ ಆಫೀಸ್ಬೇಕಾ ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು... ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು...

ನೆಮ್ಮದಿಯೆಂಬ ಕೆರೆಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲು ಬಿದ್ದಂಗಾಯ್ತು

ಕಲ್ಲು ಯಾತಕ್ಕೆ ಅಲೆ ತರುತ್ತೋ ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು... ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು

ಮಾತು ಮುಗಿಯುತ್ತೋ... ಹಾಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತೋ ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು... ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು

ಅದು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮಾತಿಗೆ ನಾನು... ಹೇಂಡ್ತೀನಾ ಕೆಣಕಿದೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ

ಕಾಲ್ಕಿತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿ ಆಗ್ಲೇನಾ... ಬರ ಸಿಡಿಲು ಬಡಿದಿತ್ತು ಹಂಗೆನಾ

ಕೈಹಿಡಿದ ಅರ್ಧಾಂಗಿ ತವರ ಮಾತ ಕೇಳಿ

ಮಾತಿಗಿಂತ ಮೌನ ಚೆಂದ ಅಂತ ಕೇಳಿ

ಮನಸಿನ ಮೇಲೆ ನೋವನ್ನು ಎಳೆದು

ವಿರಹ ವೇದನೆ ಅಪ್ಪಿದಂಗಾಯ್ತು

ಇಂಥಾ ಟೈಮಲ್ಲಿ ಮೀಟಿಂಗ್ ಬೇಕಿತ್ತಾ...ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು...ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು

ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸಾರ ಹೀಗೆ ಇರುತ್ತಾ ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು... ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು

ಕನಸಲ್ಲಿ ಯಾಕೋ ನಾನು ಕುಣಿಯಲ್ಲ

ನೆಮ್ಮದೀನ ಮುದ್ದು ಮಾಡೋಕ್ ಆಗಲ್ಲ

ತಡವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಬರೋಕಾಗಲ್ಲಾ

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಲ್ಲಾ ಸಂಸಾರ ಆಶಯ

ಆಗ್ಲೆ ಒಂದು ಬಂತು ಹೇಂಡ್ತಿಯಿಂದ ಫೋನು

ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆ ರೀತಿ ಮಾತಾಡಿ ಬಿಟ್ಳು ಕಣ್ರೀ

ಹೀಗೆ ನಾನು ಇರ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ

ಕುತ್ಗೀಗೆ ಒಂದು ನಕ್ಲೇಸೆ ಬೇಕು

ಅವಳ ಆಸೆಗೂ ಕೊನೆಯು ಇರಬಹುದಾ ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು... ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು

ಮುಂದೆ ಎಂದಾದ್ರು ಹಾಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗಬಹುದಾ ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು... ಯಾವಾನಿಗೊತ್ತು

~ಅಮರ್

ವಕ್ರತುಂಡೋಕ್ತಿಗಳು...

ಮದುವೆ ನಂತರದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಶೀತವಿದ್ದ ಹಾಗೆ, ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮೂಗು ಶುಚಿಗೊಳಿಸಲು ಹೋದರೆ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬರುತ್ತೆ. ಅದು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನು ಹೋಗುವವರೆಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಾಯ ಬೇಕಷ್ಟೆ!

**********************************************************************************************************************************

ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಲ್ಲದ ಯಾರಿಗೂ ಜವಾಬು ಹೇಳದ, ಕೇಳ ಬಯಸದ, ಜಡ್ಡು ಬಾರದ, ಜಿಡ್ಡು ಮಾಡದ, ಜನಕನೆದೆ ಝಲ್ಲೆನ್ನಿಸುವ, ಜಯಕ್ಕಾಗಿರುವ ಜಬರ್ ದಸ್ತ್ ಜೀವನ – ಯೌವ್ವನ!

********************************************************************************************************************************** 

ನನ್ನಾಕೆ ಬಯಸಿದ ಮದುವೆ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸದ ಉಡುಗೊರೆ...

            ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ  ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದ ನನಗೆ, ಯಾರೋ ತಟ್ಟಿ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಜ್ನಾಪಕಕ್ಕೆ ಬಂದದ್ದು ನಮ್ಮ ಮದುವೆ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕೇ ದಿನಗಳು ಬಾಕಿ ಇರುವುದು ಅಂತ. ಏನಾದ್ರು ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಡಬೇಕು ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಬಂದು ಕೂತೇ ಬಿಡ್ತು ತಲೆಯಲ್ಲಿ. ಸರಿ ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಯೋಚಿಸಿ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರಾಯ್ತು ಅಂತ ಯೋಚನೆಯನ್ನ ಆ ಕ್ಷಣ ಕೈಬಿಡುವುದು ಮೇಲು ಅಂದು ಕೊಂಡ ನನಗೆ, ಮುಂದು ಆಗುವುದರ ಅರಿವು ಆಗ ಇರಲಿಲ್ಲ!

            ಆ ಕ್ಷಣದ ಯೋಚನೆ ನಂತರ ಮದುವೆ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ-ಉಡುಗೊರೆ ಅಂತ ಮತ್ತೆ ನೆನಾಪಾಯ್ತು. ನೆನಪಾದ ಕೂಡಲೆ, ಈವತ್ತು ಯಾವದಿನ ಅಂತ ಮೋಬೈಲ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ನೋಡಿದ ನನಗೆ, ನಿದ್ದೆ ಮಂಪರು, ಕಾದಿರುವ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಳಿದುಳುದಿದ್ದ ನೀರು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಆರಿ ಹೋದಹಾಗೆ ಆರಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಯಾಕಂದರೆ ಆವತ್ತು ನಮ್ಮ ಮದುವೆ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ದಿನವಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನಾಕೆ ತುಂಬಾ ಮುಂಚೇನೆ ಎದ್ದು ಸರಸರನೆ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದು, ಹುಸಿ ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದವನಾಗಿದ್ದೆ. ಏನಪ್ಪಾ ಮಾಡೋದು ಅಂತ ಝಂಗಾ ಬಲವೇ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಂತಾಯ್ತು. ಮುಂದೆ ನಾನು ಎದುರಿಸ ಬಹುದಾದ ಕ್ಷಣಗಳನು ಆ ಕ್ಷಣ ನಾನು ಊಹಿಸದವನಾಗಿದ್ದೆ. ಮೊದಲ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಕಾಲು ಬಂಗಾರದ ಅಂಗಡಿ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಇಂದಿನ ಪಯಣ ಬಂಗಾರದ ಅಂಗಡಿ ಕಡೆಗೋ, ಸೀರೆ ಅಂಗಡಿ ಕಡೆಗೋ, ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ಶೋ ರೂಂ ಕಡೆಗೋ ಅಂತ ಊಹೆ ಮಾಡಲಾಗದವನಾಗಿದ್ದೆ. ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್, ಡೆಬಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಕಂಪ ಮೂಡಿತು, ನನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನೆನೆದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕನಿಕರ ಮೂಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಅಷ್ಟೆ! ಮೂಡಿತು ಕೂಡ.

            ಲಗುಬಗನೆ ಎದ್ದವನೇ ಸೀದಾ ನನಗಾಗಿಯೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕೊಳಲನ್ನು ಊದುತ್ತಾ ನಿಂತಂತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕೈಮುಗಿದು, ಸಂಕಷ್ಟ ಹರ ಗಣಪನ ಮುಂದೆ ನಿಂತೆ,ದೇವರೆ ಈವತ್ತು ನೀನೆ ಕಾಪಾಡಪ್ಪಾ ಅಂತ ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ, ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ಅಪ್ಲಿಕೇಷನ್ ಹಾಕೇ ಹಾಕಿದೆ, ಆದರೂ ಸಮಾಧಾನ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಸುಳಿಯುವ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಬೆಡ್ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರಗಡೆ ಬಂದೆ, ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನಾಕೆ ಪೂಜೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದ್ದಳು!

            ಏನು ಅಂತ ಮಾತಾಡಿಸಲಿ, “ಸ್ಸಾರಿ, ಮರೆತೋಯ್ತು, ಏನ್ ಉಡುಗೊರೆ ಬೇಕು, ಕೇಳು ಕೊಡಿಸ್ತೀನಿ” ಅಂದ್ರೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಅಂತಹುದು, ಏನ್ ಮಾಡ್ಲಿ ಮರೆತು ಹೋಯ್ತು, ಕ್ಷಮಿಸೆಂದರೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತಾ? ಎಂದು ತಿಳಿಯದವನಾಗಿದ್ದೆ. ಮರೆತಿದ್ದರ ಫಲವಾಗಿ ಒಂದರ ಜೊತೆ ಮತ್ತೊಂದು ಉಡುಗೊರೆಯ ಬೇಡಿಕೆ ಸೇರಿ ಕೊಂಡರೆ ಗತಿಯೇನು ಅಂತ, ಮನಸ್ಸು ವಿಲವಿಲ ಒದ್ದಾಡ್ತಾಯಿತ್ತು.

ಏನೆಂದು ನಾ ಹೇಳಲಿ

ಏನೆಂದು ನನ್ನಾಕೆ ಕೇಳುತಲಿ;

ಕ್ಷಮಿಸೆಂದು ನಾ ಸುಮ್ಮನಾದರೆ ಸಾಕೆ

ಕ್ಷಮೆ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತೇನಾದರೂ ಕೊಡಬೇಕೆ!!

ಸರಸವೇನು ಸರಸರನೆ ಬರದಲ್ಲ

ಇಂದು ಲಗುಬಗನೆ ನಿನ್ನೆ ಆಗದಲ್ಲ!!

            ನಾನು ನಾನಾಗಿರಲು ಆಗುತ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೊಂದು ಸೆಕೆಂಡ್ ಒಂದೊಂದು ಯುಗದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಏನ್ ಗಿಫ್ಟ್ ತರಬೇಕು ಅಂತ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನನ್ನಿಂದಾಗದ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು. ಸುಮ್ಮನೆ ಹ್ಯಾಪ್ ಮೋರೆ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಹಾಗೆಯೇ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ದೇವರ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ನನ್ನಾಕೆ, ಏನಾದ್ರು ಮಾತಾಡಿಯಾಳು ಅಂತ ನಾನೆ ಅಡ್ಡ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿ, ಮುಂದೆ ಆಗುವುದರ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲದೆ ಕೇಳಿಯೇ ಬಿಟ್ಟೆ, “ಮದುವೆ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ ಶುಭಾಶಯಗಳು, ನಿಂಗೆ ಏನ್ ಬೇಕು, ಕೇಳು ಕೊಡಿಸ್ತೀನಿ” ಅಂತ.

            ನನ್ನಾಕೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ವಾರಿ ನೋಟ ಬೀರುತ್ತಾ ತಲಬಾಗಿಲ ಹತ್ತಿರ ಹೋದ್ಳು, ಬಾಗಿಲ ಪೂಜೆ ಮಾಡ್ತಾ ನನ್ನಾಕೆ ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಒಳ ಬರುತ್ತಾ ಇರಬೇಕಾದ್ರೆ, ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದೆ. ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಏನೂ ಬರಲಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೆ ದೇವರ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಉದ್ದಿನಕಡ್ಡಿ, ಕುಂಕುಮ ಇಟ್ಟು ಹೊರ ಬಂದು, ಸರ ಸರನೆ ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಕಡೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಅಂದಿದ್ದು “ನಿಮ್ಮಿಷ್ಟ ಕಣ್ರೀ” . ಇದೊಳ್ಳೆ ಕತೆಯಾಯ್ತಲ್ಲ, ಇದೂ ಇನ್ನೂ ಕಷ್ಟ. ಏನ್ ತಂದ್ರೂ ತಾಪತ್ರಯ. ಎಂಥಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ನನ್ನನ್ನೆ ನಾನು ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೀನಲ್ಲಾ ಅಂತ ನನ್ನನ್ನೆ ನಾನು ಬೈದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಾಕಿಯಿತ್ತು ಅಷ್ಟೆ.

            “ಇಲ್ಲಾ ಈವತ್ತು ನೀನೇ ಕೇಳ್ಬೇಕು, ಏನ್ ಬೇಕೂ ಅಂತ” ಎಂದು ನಾನೂ ಹಠಮಾಡಿದೆ.ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನನ್ನಾಕೆ ಒಂದು ಕಂಡಿಷನ್ ಹಾಕಿದ್ಳು, “ಏನೇ ಕೇಳಿದ್ರೂ ಕೊಡಿಸ್ತೀನಿ ಅಂತ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ, ಕೇಳ್ತೀನಿ ಅಂದ್ಳು”. ಆ ಕ್ಷಣ ಇಂಗು ತಿಂದ ಮಂಗನಂತಾಗಿದ್ದೆ. ಆಯ್ತು ಎನ್ನದೇ ಬೇರೆ ವಿಧಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಉಗುಳು ನುಂಗಿ “ಆಯ್ತು” ಅಂದೆ.

“ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ....

ನೀವು ಈವತ್ತು ರಜೆ ಹಾಕಿ ನನ್ ಜೋಡಿ ಇರಿ ಸಾಕು, ಬೇರೆ ಏನೂ ಬೇಡ, ಬರೀ ಕೆಲ್ಸ ಕೆಲ್ಸ ಅಂತ ಎಷ್ಟೊಂದಿನಗಳಾದ್ವು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಕೂತು ಮಾತನಾಡಿ” ಅಂತ ಕೇಳಿದಳು ನನ್ನಾಕೆ (ನನ್ನ+ ಆಕೆ)ಅಷ್ಟೆ.

ನಾನು....

~ಅಮರ್

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ...

ಈ ಪ್ರೀತಿ ಒಂಥರಾ ಕಚಗುಳಿ... ಇದು ಕೇವಲ ಯುವಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಕೇಳಿಕೊಂಡರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಅನ್ಸುತ್ತೆ.

ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ತುಂಟತನ, ಕಚಗುಳಿತನ ಮದುವೆ-ಮಕ್ಕಳು ಅಂತ ಆಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು ಅಂತ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೊರಟರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನಾವೇ ಆಗಿರ್ತೀವಿ. ಮದುವೆಯಾಯ್ತು-ಮಕ್ಕಳೂ ಆದ್ವು ಇನ್ನೆಂತಹ ತುಂಟತನ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಇರ್ಬೇಕು ಅಂತ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯ ತುಂಟತನಕ್ಕೆ ಫುಲ್-ಸ್ಟಾಪ್ ಹಾಕಿಬಿಡ್ತೀವಿ. ನಮಗರಿವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಗಾತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಒಂದು ಜಬರದಸ್ತಾದ ರಸ ಘಳಿಗೆಗಳನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಳ್ತೀವಿ.

          ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ಮದುವೆ ಮುಂಚೆಯಾದ್ರೆ, ಸಂಗಾತಿಗಾಗಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡ್ತೀವಿ, ಊಹಿಸಲಾಗದಂತಹ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಟ್ಟು ಸಂಗಾತಿಯನ್ನ ಬೆರಗು ಗೊಳಿಸ್ತೀವಿ. ಆ ಉಡುಗೊರೆ ದುಬಾರಿಯದ್ದೇ ಆಗಿರಬೇಕು ಅಂತೇನು ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೋ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅರೆಕ್ಷಣದ ಭೆಟ್ಟಿಗಾಗಿ ಅಷ್ಟುದೂರದಿಂದ ಬಂದು ಸಂಗಾತಿಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯನ್ನ ತುಂಬಿಕೊಡುವ ಉಡುಗೊರೆಗೆ ಬೆಲೆಕಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವೆ? ಸಂಸಾರದ ಜಂಜಾಟಗಳಲ್ಲಿ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗಿ ಅಂತಹ ಅನುರಾಗದ ಅಪರೂಪದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸವಿಯದೆ ಹೋಗ್ತೀವಿ.

          ಇನ್ನೇನು ಇಹಯಾತ್ರೆ ಮುಗಿಸಲು ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳು ಬಾಕಿಯಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿ-ಪಾತ್ರರಿಗೆ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ವಿ? ಅಂತ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಕೊಂಡರೆ, ಛೇ! ನಾನು ಇನ್ನೂ ಸೊಗಸಾಗಿ ಜೀವನ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿದರೆ, ಏನುಪಯೋಗ? ಆಗ ಏನು ಮಾಡಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರ್ತೀವಿ. ಬದುಕು ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟು ಕೊಂಡಿದೆ, ಅದೆನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪಡೆಯಬೇಕಂದರೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಆಸ್ಥೆಯಿಂದ ಬದುಕಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.

          ಪ್ರೀತಿ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸೋಕೆ ಫೆಬ್ರವರಿ ಹದಿನಾಲ್ಕೇ ಆಗಿ, ಯುವ-ಪ್ರೇಮಿಗಳೇ ಆಗಿರಬೇಕಂತೇನಿಲ್ಲ. ಅನ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡ್ತೀವಿ, ಆದರೆ ಸದಾಕಾಲ ನಮಗೆ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿರುವ, ಅದೆ ನನ್ನವರು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ-ಅಣ್ಣ-ತಂಗಿ-ಹೆಂಡತಿ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಷ್ಟು ಸಲ ಮಾತಾಡ್ತೀವಿ? ಸದಾಕಾಲ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡ್ತಾಯಿದ್ದು, ಪ್ರೀತಿ ಧಾರೆಯೆರೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಉಡುಗೊರೆ ಇದೆಯಾ?

ಈ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನ- ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಅಂತ ಮೂಗು ಮುರಿಯುವುದರ ಬದಲಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಒಗ್ಗಿ ಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗೆ ಆಚರಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲೆ ಇದೆ.

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ...

ಅಮರ್ 

ಮನೆಗೋಗದೆ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಕೂತಲ್ಲಿ...

ಯೋಗರಾಜ್ ಭಟ್ ಅವರ ಕ್ಷಮೆಕೋರಿ... ಜಾಕಿ ಚಿತ್ರದ ಹಾಡು "ಶಿವ ಅಂತ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ" - ಇದರ ಸಾಫ್ಟ್-ವೇರ್ ರಿಮಿಕ್ಸ್ ಹಾಡು.

    ಮನೆಗೋಗದೆ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಕೂತಲ್ಲಿ
    ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಪ್ರೆಜರ್ರು ಇತ್ತು ಆಫೀಸಿನಲಿ
    ಹೆಂಡತಿ ಕರೆ ಬರ್ತಾಯಿತ್ತು ಫೋನಿನಲಿ
    ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಬಂದ್ರು ಸೈಡಿನಲಿ;
ಕಣ್ಣು-ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟಂಗಾಯಿತು ನೋಡುತಲಿ
ಚಾಕು ತಂದು ಚುಚ್-ದಂಗಾಯಿತು ಹಾರ್ಟಿನಲಿ
ಉಸಿರು ಹಿಡಿದು ಎಳ್ದಂಗಾಯಿತು ಮೂಗಿನಲಿ
ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕುಂತಾಗ ಛೇರಿನಲಿ
ಛೇರಿನಲಿ...ಛೇರಿನಲಿ...ಛೇರಿನಲಿ;
    ಎದ್ದು ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಂಗಿಲ್ಲ
    ಮನೆಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಂಗಿಲ್ಲ
    ಎದ್ದು ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಂಗಿಲ್ಲ...ಮನೆಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಂಗಿಲ್ಲ
    ಅಯ್ಯೋ ನಂಗೆ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಹಸಿವು
    ಎಷ್ಟು ತಿಂದ್ರು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಕಾಡುವುದು;
ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ
ಚೂರು ಸಹನೆ ತೋರಲಿಲ್ಲ... ಹಸಿವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ
ನನ್ನ ಮಾತು ಮೀರಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು
ತಡಮಾಡದೆ ಕೆಲ್ಸ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ರು
ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ಕೆಲ್ಸ ನಂದು
ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ಕೆಲ್ಸ ನಂದು
ಹೊಟ್ಟೆಯೇ ಕಾಣಂಗಿಲ್ಲ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ರಿಗೆ ಎಂದೂ
ಐಟಿ ಗುರು...ಇದು ಐಟಿ ಗುರು....ಐಟಿ ಗುರು....ಇದು ಐಟಿ ಗುರು....;
    ಮನೆಗೋಗದೆ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಕೂತಲ್ಲಿ
    ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಪ್ರೆಜರ್ರು ಇತ್ತು ಆಫೀಸಿನಲಿ
    ಹೆಂಡತಿ ಕರೆ ಬರ್ತಾಯಿತ್ತು ಫೋನಿನಲಿ
    ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಬಂದ್ರು ಸೈಡಿನಲಿ;
ಉಣ್ಣಲಿಲ್ಲ...ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ... ರಾತ್ರೋ-ರಾತ್ರಿ...ಕೆಲಸವೇ
ಉಣ್ಣಲಿಲ್ಲ...ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ... ರಾತ್ರೋ-ರಾತ್ರಿ...ಕೆಲಸ
ಕುಂತು ಬಿಟ್ರು ಪಕ್ಕದ ಛೇರಿನಲಿ
ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸ್ಕೋ ಬೇಕು ನೀರು ಕುಡಿಯುತಲಿ;
    ನನ್ನ ಹೇಂಡ್ತಿ... ಒಬ್ಳೇ ಮನೇಲಿ
    ನನ್ನ ಹೇಂಡ್ತಿ... ಒಬ್ಳೇ ಮನೇಲಿ ಕಾದು ಕಾದು ಮಲ್ಗೇ ಬಿಟ್ಳು
    ಈಜಿಯಾಗಿ ಹೇಗೆ ನಾನು ಸಂತೈಸಲಿ ಅದರಲ್ಲು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಹೋಗುತಲಿ
    ಬೇಗ ಮನೆಗೆ ಬರ್ಲೆ ಬೇಕು ಊಟ ಸಿಗಲು
    ಬೇಗ ಮನೆಗೆ ಬರ್ಲೆ ಬೇಕು ಊಟ ಸಿಗಲು
    ಇಂಥಾ ಕೆಲ್ಸ ಬೇಕಾ ಗುರು
    ಬೇಕು ಗುರು...ಬೇಕು ಗುರು...ಬೇಕು ಗುರು...ಬೇಕು ಗುರು...;
ಮನೆಗೋಗದೆ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಕೂತಲ್ಲಿ
ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಪ್ರೆಜರ್ರು ಇತ್ತು ಆಫೀಸಿನಲಿ
ಹೆಂಡತಿ ಕರೆ ಬರ್ತಾಯಿತ್ತು ಫೋನಿನಲಿ
ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಬಂದ್ರು ಸೈಡಿನಲಿ;

~ ಅಮರ್

ಕವಿಶೈಲದಲ್ಲೊಂದು ಮುಂಜಾವು...

ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪುರವರಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಸೆಲೆಯಾಗಿದ್ದ ಜಾಗ, ಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆಯುವಂತಿತ್ತು. ಆ ಹಸಿರಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪುರವರ ಉಸಿರು ಬೆರೆತಿರುವಂತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಯ ವೈಭವ ನೋಡಿ ಮನಸೂರೆಗೊಳ್ಳದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಮಲಗಿರೋ ಕವಿಗೆ ನಮಿಸಲು
ಹೋಸ ಜೀವದಿಂದ ಬಂದ ಹಸಿರೆಲೆಗಳಿಗೆ,
ರವಿರಾಜನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿತ್ತು ಪೈಪೋಟಿ;

ಈ ಕವಿಶೈಲದ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ
ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿತ್ತು ನಮ್ಮ ಹರುಷ
ಎಲ್ಲೆಯ ದಾಟಿ;
ಕವಿ ಪಾದಕೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟ
ಧರೆಗೆ ನಮ್ಮ ತನುವು ಸೋಕಿ!

~ಅಮರ್

ನನಗೂ ಒಬ್ಳು ಹೆಂಡತಿಬೇಕು...

ಬೇಡದಿರುವ ಏನೇನೋ ನೀಡುವ ದೇವರೆ
ನನ್ನಯ ಬೇಡಿಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಲೇನು...?
ಹೃದಯದ ತಳಮಳಕೆ
ಕಾರಣವಾಗಿರುವ...
ಮನಸಿನ ಆಸೆ ಕೇಳುವೆಯೇನು?
ನಾನೂ ಈಗ ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕು
ನನಗೂ ಒಬ್ಳು ಹೆಂಡತಿಬೇಕು... ||ಪಲ್ಲವಿ||

ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಕಡಿಮೇನೆಯಾಗದಂತೆ
ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಉಳಿಯಬೇಕು
ನಾನು ಈಗ ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕು
ನನಗೂ ಒಬ್ಳು ಹೆಂಡತಿಬೇಕು... ||೧||

ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲಲ್ಲಿ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಹಾಗೇನೆ ವಾಪಾಸ್ ಬರಬೇಕು
ಅನ್ಯರ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು
ನಕ್ಕು ನಕ್ಕು ನನ್ನ ದಿನವೂ ನಗಿಸಬೇಕು
ಮನೆಯ ದೀಪ ಬೆಳಗುವಂಥ ಮನಸಿರ್ಬೇಕು
ಮುನಿಸು ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಪಾತ್ರೆ ಕುಕ್ಕದಂತಿರಬೇಕು
ಸಂಬಳಾನ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸದಂತಿರಬೇಕು
ಎಲ್ಲಾರು ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆ ಬೇಕೆಂದು ಅನ್ನುವಾಗ
ಅವಳು ಬೇಡ ಅನ್ನಬೇಕು;
ಅಡಿಗೆ ಮಾಡುವಂತ ಹೆಂಡತಿಬೇಕು
ಎಂದು ನಂಗೆ ಮೂರು ಹೊತ್ತು ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು;
ನಾನು ಈಗ ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕು
ನನಗೂ ಒಬ್ಳು ಹೆಂಡತಿಬೇಕು... ||೨||

ಬಂದ ಹಾಗೆ ಸಂಬಳ ಕೊಡು ಅನ್ನದಿರಬೇಕು
ಯಾಕೋ ತಡವಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು
ರಾಗಿಮುದ್ದೆ ಮಾಡಿ ತಿನ್ನಿಸ ಬರಬೇಕು
ಎಲ್ಲೋ ಮರೆತ ಫೈಲನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ತರಬೇಕು
ಮಾನಿಟರ್ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಅವಳೆ ಕಂಡಂತೆ
ಮೌಸ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಕೆನ್ನೆ ಸೋಕಿದಂತೆ
ಗುಟ್ಟಾಗಿ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಆಫೀಸ್ಗೆ ಊಟ ತರುವಂತಿರಬೇಕು,
ಕುಬೇರನ ಮಗಳಾಗಿರಬೇಕು
ಹೇಳದೇನೆ ಅಕೌಂಟಿಗೆ ದುಡ್ಡನ್ನು ಹಾಕುವಂತಿರಬೇಕು; ||೩||
||ಪಲ್ಲವಿ||

ಇದು ದಿನಾಂಕ: ೨೪-ಸೆಪ್ಟಂಬರ್-೨೦೦೮ ಕನ್ನಡ ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತವಾಗಿದೆ.

ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ಜೊತೆಗಿದ್ದರೆ...

ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ಜೊತೆಗಿದ್ದರೆ ಸಾಲದೆ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ
ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ಜೊತೆಗಿದ್ದರೆ ನಾನು ATM ಬಡಪಾಯಿ

ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ಜೊತೆಗಿದ್ದರೆ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಹೋಳಿಗೆ ದೀಪ
ಗೆಳತಿ ಶಾಪಿಂಗ್ ಹೊರಡುವೆನೆಂದರೆ ನನಗಿಲ್ಲದ ಕೋಪ
ಗಾಡಿ ಹತ್ತಿದವಳು ಸೊಂಟ ಬಿಡದವಳು ಮಾಡಿದ ಮೇಕಪ್ ಚೆಂದ
ನಾಗರ ಕುಚ್ಚಿನ ನಿಡುಜಡೆ ಮರೆತವಳು ಈಕೆ ಬಂದುದು ಬ್ಯೂಟಿಪಾರ್ಲರ್-ನಿಂದ

ನನ್ನವಳಾಸೆಗೆ ದಾರಿಗಳಿದ್ದರೆ ಕನಸೇ ಇರಬೇಕು
ಅಲ್ಲಿಯ ಹುಂಬತನ ಕಾಣುವಂತಿದ್ದರೆ ನನದೇ ಇರಬೇಕು
IT ಬೆಳಕಿನ ತುಂಬಿದ ನಗರದಲಿ ಸುಂದರಿ ಮೆರೆದಾಳು
ನನ್ನೊಡನವಳು ಗಾಡಿಯಲಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ನಕ್ಕಾಳು

ಮೇಕಪಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದವರೀಗೆಲ್ಲಿ?
ಕಾಂಚಣ ಬಯಸದ ಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಬಂದವರೀಗೆಲ್ಲಿ?
ಗೆಳತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಿರಿತನ ದೊರೆತನ ಹೊರತು ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲ
ಕಾಂಚಣವೊಲುಮೆಯ ಭಾಗ್ಯವಹೊಂದದ ಗಂಡಿಗೆ ಜಯವಿಲ್ಲ

----ಅಮರ್

ಆಕಿ ನನ್ನಾಕಿ...

ತಾನು ತಂಗಳು ತಿಂದು
ಬಿಸಿ ಅನ್ನ ತಿನ್ನಿಸಿದಾಕಿ,
ಆಕಿ ನನ್ನಾಕಿ;

ತನ್ನ ಬದುಕ ನಮಗಾಗಿ ಮೀಸಲಿಟ್ಟು
ಪ್ರೀತಿಯ ಧಾರೆಯೆರೆದಾಕಿ
ಆಕಿ ನನ್ನಾಕಿ;

ತನಗೆ ಚಳಿಯಾದರೆ
ನನಗೆ ಚಾದರ ಹೊದಿಸಿದಾಕಿ
ಆಕಿ ನನ್ನಾಕಿ;

ಸಕಲ ವಿಕೋಪಗಳ
ಧರೆಯ ಹಾಗೆ
ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಾಕಿ
ಕ್ಷಮೆಯಾ ಧರಿತ್ರಿ
ಆಕಿ ನನ್ನಾಕಿ;

ಕೈಯ ಹಿಡಿದು
ಅಕ್ಷರ ತಿದ್ದಿ
ತಲೆಯಲಿ ಬುದ್ಧಿ ಮೂಡಿಸಿದಾಕಿ
ಆಕಿ ನನ್ನಾಕಿ;

ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಒಲುಮೆಯ
ಜಗತ್ತಿಗೇ ತೋರಿಸಿದಾಕಿ
ಆಕಿ ನನ್ನಾಕಿ
ನನ್ನ ಹಡೆದಾಕಿ;

---ಅಮರ್